بزن باران بهاران فصل خوب است

                بزن باران که صحرا لاله گون است          

بزن باران که به چشمان یاران                                                

                                     جهان تاریک و دریاها واژگون است

بزن باران که دین رو دار کردند                                                

                             شکار خلق و صید خام کردند

بزن باران خدا بازیچه ای شد                                                  

                                     که با ما کسب رنگ و لعاب کردند

بزن باران به نام هرچه خوبیست                                             

                            به زیر آبها گاه پایکوبیست

مزار تشنه جوی باران مرسع                                                

                                 بزن باران که وقت لای روبیست

بزن باران بهاران فصل خوب است

بزن باران که صحرا لاله گون است

بزن باران و شادی بخش جهان را                                         

                                    بباران شوق و شیرین کن زمان را

به بام غرق در خون دیارم                                                   

                              پبا کن پرچم رنگین کمان را

بزن باران که بی صبرند یاران                                            

                                 نمان خاموش ,گهی آشوب بباران

بزن باران بشوی آلودگی را                                                 

                           زدامان بلند روزگاران

بزن باران بهاران فصل خوب است

بزن باران که صحرا لاله گون است

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی

عجب شاخه گل وار به پایم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرینی

که صورتگری را نبود این چنینی

پریزاد عشق رو مه آسا کشیدی

خدا را به شور تماشا کشیدی

تو دونسته بودی چه خوش باورم من

شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بیتاب

تا گفتم دلت کو گفتی که دریام

قسم خوردی برما که عاشقترینی

تو یه جمع عاشق تو صادقترینی

همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت

به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری تز اون لحظه ناب

که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در آن درگه عشق چه محتاج نشستم

تو هر شام مهتاب به یادت شکستم

تو از این شکستن خبرداری یا نه

هنوز شور عشقی به سر داری یا نه

تو دونسته بودی چه خوش باورم من

شکفتی و گفتی از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی تو گفتی یه بیتاب

تا گفتم دلت کو تو  گفتی که دریام

قسم خوردی برما که عاشقترینی

تو یه جمع عاشق تو صادقترینی

همون لحظه ابری رخ ماه رو آشفت

به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

هنوزم تو شبهات گه ماه رو داری

من اون ماه رو دادم به تو یادگاری

یادم نمیره بوی عطری که واست خریدم اون روز برفی

 بجز اسم تو روی لبای من اون روزا نبود دیگه حرفی

یادم اونروز دستاتو آروم گذاشتی توی دستای من

گفتی بهترین روزای زندگی یعنی روزای باتو بودن...

نامه اي از طرف خدا
 
 
امروز صبح که از خواب بيدار شدي، نگاهت مي کردم، اميدوار بودم که با من حرف بزني، حتي براي چند کلمه، نظرم را بپرسي يا براي اتفاق خوبي که ديروز در زندگي ات افتاد، از من تشکر کني، اما متوجه شدم که خيلي مشغولي، مشغول انتخاب لباسي که مي خواستي بپوشي، وقتي داشتي اين طرف و آن طرف مي دويدي تا حاضر شوي فکر مي کردم چند دقيقه اي وقت داري که بايستي و به من بگويي: "سلام"، اما تو خيلي مشغول بودي، يک بار مجبور شدي منتظر شوي و براي مدت يک ربع ساعت کاري نداشتي جز آنکه روي يک صندلي بنشيني، بعد ديدمت که از جا پريدي، خيال کردم مي خواهي چيزي به من بگويي، اما تو به طرف تلفن دويدي و در عوض به دوستت تلفن کردي تا از آخرين شايعات با خبر شوي.
تمام روز با صبوري منتظرت بودم، با آن همه کارهاي مختلف گمان مي کنم که اصلاً وقت نداشتي با من حرف بزني، متوجه شدم قبل از نهار هي دور و برت را نگاه مي کني، شايد چون خجالت مي کشيدي، سرت را به سوي من خم نکردي!!!
تو به خانه رفتي و به نظر مي رسيد که هنوز خيلي کارها براي انجام دادن داري، بعد از انجام دادن چند کار، تلويزيون را روشن کردي، نمي دانم تلويزيون را دوست داري يا نه؟ در آن چيزهاي زيادي نشان مي دهند و تو هر روز مدت زيادي را جلوي آن مي گذراني، در حالي که درباره هيچ چيز فکر نمي کني و فقط از برنامه هايش لذت مي بري، باز هم صبورانه انتظارت را کشيدم و تو در حالي که تلويزيون را نگاه مي کردي، شام خوردي و باز هم با من صحبتي نکردي!!!
موقع خواب، فکر مي کنم خيلي خسته بودي، بعد از آن که به اعضاي خوانواده ات شب به خير گفتي، به رختخواب رفتي و فوراً به خواب رفتي، نمي دانم که چرا به من شب به خير نگفتي، اما اشکالي ندارد، آخر مگر صبح به من سلام کردي؟!
هنگامي که به خواب رفتي، صورتت را که خسته تکرار يکنواختي هاي روزمره بود، را عاشقانه لمس کردم، چقدر مشتاقم که به تو بگويم چطور مي تواني زندگي زيباتر و مفيدتر را تجربه کني...
احتمالاً متوجه نشدي که من هميشه در کنارت و براي کمک به تو آماده ام، من صبورم، بيش از آنچه تو فکرش را مي کني، حتي دلم مي خواهد به تو ياد دهم که چطور با ديگران صبور باشي، من آنقدر دوستت دارم که هر روز منتظرت هستم، منتظر يک سر تکان دادن، يک دعا، يک فکر يا گوشه اي از قلبت که به سوي من آيد، خيلي سخت است که مکالمه اي يک طرفه داشته باشي، خوب، من باز هم سراسر پر از عشق منتظرت خواهم بود، به اميد آنکه شايد فردا کمي هم به من وقت بدهي!
آيا وقت داري که اين نامه را براي ديگر عزيزانم بفرستي؟ اگر نه، عيبي ندارد، من مي فهمم و سعي مي کنم راه ديگري بيابم، من هرگز دست نخواهم کشيد...
 
دوستت دارم، روز خوبي داشته باشي...
 
دوست و دوستدارت: خدا

      ای پرنده مهاجر سفرت سلامت اما

                                                            به کجا میری عزیزم قفس تموم دنیا

       روی شاخه ها دوری چه خوشی داره صبوری

                                             وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری

       می گذره روزای عمرت توی جاده های خلوت

                                               تا بخوای برگردی خونه گم می شه تو باغ غربت

       واسه ما فرقی نداره هرجا باشیم شب نشینیم

                                                 دلخوشیم به اینکه شاید سحر و یه روز ببینیم

       آخرش یه روزی هجرت در خونتو میکوبه

                                                  تازه اون لحظه می فهمی همه آسمون غروبه